« و من يعتصم باللَّه فقد هُدي إلى صراط مستقيم » ؛ « 1 » هر كس به خدا تمسك جويد ، در حقيقت به راهى راست هدايت شده است . « قل اللَّه يهدى للحق أفمن يهدي إلى الحق أحق أن يتّبع أمّن لا يهدّي الّا أن يُهدى فما لكم كيف تحكمون » ؛ « 2 » بگو : خداوند به حق رهنمون مىشود ، آيا كسى كه به سوى حق هدايت مىكند براى پيروى شايسته‌تر است ياآن كس كه خود هدايت نمىشود ، مگر آن كه هدايتش كنند ؟ شما را چه مىشود ، چگونه داورى مىكنيد ؟ . « ويرى الذين أوتوا العلم الذى انزل اليك من ربّك هو الحق و يهدى إلى صراط العزيز الحميد » ؛ « 3 » آنان كه از علم و دانش بهره‌مندند ، آگاهى دارند كه آنچه از ناحيهء پروردگارت بر تو نازل گرديده حق است و او به راه خداى عزيز و حميد ، هدايت مىكند . « و من أضلُّ ممّن اتّبع هواهُ به غير هدىً مِن اللَّه » ؛ « 4 » چه كسى گمراه‌تر از فردى است كه هدايت الهى را نپذيرفته و از هواى نفس خود پيروى كند : آرى ، خداوند بزرگ سرچشمهء هدايت حقيقى است ، و اوست كه بشر را به راه راست و حق هدايت مىكند . دانش نيز ، اين حقيقت را تأييد مىكند و دانشيان با تمام وجود ، بدان گردن مىنهند . خداوند در سرشت انسان ، ميل به كمال و زيبايى را به وديعت نهاد ، آن‌گاه بر او منّت گذارد ونعمتِ شناختِ راه كمال رابه وى ارزانى داشت ؛ از اين رو ، مى فرمايد :

--> ( 1 ) . آل عمران / 101 . ( 2 ) . يونس / 35 . ( 3 ) . سبأ / 6 . ( 4 ) . قصص / 50 .